Eens met de stelling, dit soort systemen zijn een voorbeeld van micromanagement en koopkrachtangst, dat een alleenstaande moeder met twee kinderen er onvoldoende op vooruit zou gaan als we de schijven verlagen of de kortingen op arbeid verhogen en daarom maar met dit soort lapmiddelen ‘het inkomen voor iedere Nederlander verbeteren’. Vooral de hoogste 25% die een toeslag ontvangt zou makkelijk gekort kunnen worden op hun tegemoetkomingen. Niet alleen omdat je zo afhankelijkheden creeert van de overheid, maar ook vanwege het rondpompen van geld.
Huurtoeslag is ook zo’n voorbeeld. Huren verhogen zodat de toeslagen voor de huurders omhoog gaan om de verhuurdersheffing te betalen is hopeloos inefficiënt en een positieve feedback loop die alleen maar voor meer toeslagen en rondpompen zal zorgen.