Dwersdriever

Er is nogal wat mis met pulsvissen, ook gezien vanuit dierenwelzijn, zie dit stuk uit de NRC:

[details=De schrik, kramp en shock van de gepulste vis]

Pulsvisserij Het Europese parlement kondigt een totaalverbod af op elektrisch geladen vistuig. Maar wat zegt de wetenschap eigenlijk over pulsvissen?

Mag je vissen vangen met stroomstoten? Het Europese parlement besloot anderhalve week geleden van niet. Het kondigde een totaalverbod af op pulsvisserij, waarbij met een elektrisch geladen vistuig garnalen of platvissen worden opgeschrikt en in een net belanden. Met name de Nederlandse vissersvloot heeft de afgelopen jaren fors geïnvesteerd in pulsvisserij op tong.

In de debatten die voorafgingen aan het verbod werd veel lippendienst bewezen aan de wetenschap. Voorstanders klagen dat lang en breed bewezen is dat pulsvisserij duurzamer is dan de traditionele boomkorvisserij, waarbij platvissen en bodemdieren met zware kettingen worden losgewoeld uit de zeebodem.

Ook de anti-pulslobby schermt met wetenschappelijke publicaties. Milieu-activisten van Franse organisatie BLOOM schrijven op hun website: ‘Elektrische stromen kennen geen genade: al het zeeleven wordt geëlektrocuteerd. Een Nederlandse studie wijst uit dat 50 tot 70 procent van de grote kabeljauwen gevangen door pulskotters hun ruggengraat brak door een elektrische schok.’

Dit artikel gaat niet over politiek, onderzoeksvergunningen of vissersbelangen. Dit artikel gaat over de wetenschappelijke kennis die tot nu toe verzameld is. En over gaten in die kennis, en hoe die nooit allemaal gedicht kunnen worden.

Pulsvissers slepen een vistuig met elektroden over de zeebodem. De elektroden zijn bijna vijf meter lang en liggen ongeveer veertig centimeter uit elkaar. Die elektroden staan niet voortdurend onder stroom, maar vuren 40 tot 80 pulsen per seconde af. De systemen van pulskotters die op tong vissen hebben een potentiaalverschil van 50 volt tussen twee elektroden. Pulsvissers die op garnalen vissen gebruiken andere systemen.

Wat gebeurt er met vissen die tussen deze elektroden terecht komen? Kort gezegd zijn er drie mogelijke uitkomsten: schrik, kramp of shock.

De reactie van de vissen hangt af van twee factoren: het potentiaalverschil dat de vis ervaart en de frequentie van de puls. Óf de vis reageert hangt af van het potentiaalverschil. Grotere vissen ervaren door hun lengte grotere potentiaalverschillen en zullen dus sterker reageren. Dat is mooi meegenomen: voor vissers zijn jonge of kleine vissen niet interessant.

De frequentie van de puls bepaalt de aard van de reactie. Bij een frequentie tot ongeveer 20 Hertz trekken de spieren wel samen, maar de vis behoudt genoeg controle om geschrokken weg te zwemmen. Bij frequenties tot 40 Hertz volgen de samentrekkingen van spieren elkaar steeds sneller op, tot het punt is bereikt dat de vis in een kramp schiet.

Voer de frequentie verder op, en sommige vissen raken in epileptische shock. „Dat is te vergelijken met het verdoven van varkens en vissen in aquacultuur voor de slacht”, zegt visbioloog Maarten Soetaert van het Vlaamse wetenschappelijk instituut ILVO. „Het centrale zenuwstelsel wordt dan zo overprikkeld dat de vis tijdelijk het bewustzijn verliest en verlamd raakt.” In de commerciële visserij worden zulke sterke pulsen niet gebruikt.

Kleine ruggenwervels
Pulsvissers op tong maken gebruik van een kramppuls. Een tong in een kramp buigt zijn lijf in een U-vorm, waarbij neus en staart elkaar bijna raken. Tongen zijn daardoor makkelijk te vangen in een net, maar sterven niet aan kramp, heeft Soetaert onderzocht. Maar voor gespierde rondvissen zoals kabeljauw kan kramp of shock tot rugbreuken leiden. Bij normale zwembewegingen trekt een kabeljauw afwisselend de spieren aan één kant van het lichaam samen. Een kabeljauw in kramp trekt de spieren aan beide kanten samen. De belasting van de ruggengraat kan daardoor zo groot worden dat de rug breekt. Voor vissen met veel kleine ruggenwervels (zoals kabeljauwachtigen) is dat risico groter dan voor vissen met minder en robuustere ruggenwervels (zoals zeebaarzen).

Bij veldproeven met pulsvissen zijn kabeljauwen met gebroken ruggen opgevist. In een proef uit 2011, waarbij een boomkorkotter en twee pulskotters een week lang ‘giek-aan-giek’ voeren, hadden 4 van de 45 opgeviste kabeljauwen een gebroken rug (9 procent). Bij wijting ging het om één vis uit 57 (2 procent).

De kwetsbaarheid van de kabeljauw is ook in het lab aangetoond. Bij experimenten van onderzoeker Dick de Haan van Wageningen Marine Research in 2011 brak tot 70 procent van de kabeljauwen hun rug als ze vlak bij de elektrode werden blootgesteld, waar de veldsterkte het sterkst is. Dit cijfer en deze studie worden door BLOOM aangehaald, maar incorrect: het ging niet om gevangen kabeljauwen, maar om proefdieren in het lab.

Tong schiet in een kramp, kabeljauw breekt soms zijn rug

Soetaert heeft vergelijkbare proeven gedaan, maar bij zijn verkrampte kabeljauwen brak maar een van de 39 zijn rug. En ook bij een directe replicatie van De Haans onderzoek, uitgevoerd met hem samen, zag Soetaert dat maximaal 5 procent van de kabeljauwen rugletsel had. Hoe kan dat? „Dat is compleet onduidelijk”, zegt Soetaert. „Misschien waren de vissen in de eerste proef gespannen. In het oorspronkelijke experiment werden de kabeljauwen een dag van tevoren uit hun zeekooien gehaald, terwijl ze bij onze replicatie enkele dagen in het bassin konden wennen. Maar dat is superspeculatief.”

Op de 70 procent die BLOOM noemt valt dus veel af te dingen. Voor Soetaert is de kabeljauwkwestie eigenlijk een ‘non-probleem’. „Ethisch is het ongewenst, maar het levert geen extra sterfte op. Van de kabeljauw die je opvist, is het merendeel ten dode opgeschreven. Door het drukverschil scheurt de zwemblaas en kunnen de ogen poppen. En we weten dat je minder kabeljauw vangt met pulsvissen dan met boomkorvisserij.”

Wijting is qua bouw en in omvang vergelijkbaar met kabeljauw. Het is niet duidelijk waarom ze minder kwetsbaar zijn. „Mijn vermoeden is dat het te maken heeft met gedrag”, zegt Soetaert. „Bij dreigend gevaar zwemt een wijting naar boven, maar een kabeljauw duikt de bodem in, richting de elektrode waar het veld het sterkst is.”

Je zou kunnen zeggen: onderzoek dan ook de wijting. En pak meteen poon, schelvis en koolvis mee. Maar proeven kosten tijd en geld. En sommige vissen zijn bijna niet te houden in het lab.

„We beseffen dat tegenstanders steeds nieuwe vragen kunnen opwerpen”, zegt Adriaan Rijnsdorp, projectleider bij Wageningen Marine Research (WMR). „Daarom kiezen we nu een mechanistische benadering. Promovendus Pim Boute werkt aan een elektrofysiologisch model. Zodat we straks kunnen zeggen: we hebben vis X niet onderzocht, maar op grond van zijn spierverdeling en letselfrequentie denken we dat dit dier zus of zo gevoelig is.”

Tot zover de vissen zelf – maar wat doet pulsvissen met het overige bodemleven? Met de heremietkreeften, de schelpen, de garnalen, de borstelwormen, de zeesterren onder het elektrische sleepnet?

De bijvangstcijfers zijn bemoedigend. In de veldproef uit 2011 werd tot 67 procent minder ongewenste bijvangst gevangen. Het ging vooral om ongewervelden.

De impact van boomkorren en pulskotters wordt nu ook op directe wijze onderzocht. Onderzoekers van WMR nemen bijvoorbeeld zeebodemmonsters direct vóór en na de vissers zijn langsgevaren.

Zulk onderzoek op zee is bewerkelijk. „Als je direct gaat meten vind je alleen dode dieren”, zegt Rijnsdorp. „Dus meten we twee dagen later, als alle aaseters zijn vertrokken. Dan nog moet je veel plekken bemonsteren voor een goed beeld, omdat bodemleven geneigd is samen te klitten.” De resultaten zijn nog niet gepubliceerd, maar wekkerkettingen van boomkorren lijken meer directe sterfte te veroorzaken dan sleepnetten van pulsvissers. Dat is ook te verklaren met modellen van de bodembelasting. De wekkerkettingen dringen centimeters dieper de zeebodem in dan de elektroden van pulskotters. „De gemeten sterfte is evenredig aan de penetratiediepte van het vistuig”, zegt Rijnsdorp.

Garnalenkwestie
Het probleem voor wetenschappers als Rijnsdorp en Soetaert is dat tegenstanders of belanghebbenden sneller nieuwe vraagstukken kunnen opwerpen dan zij kunnen beantwoorden. Als garnalenvissers minder garnalen vangen, ligt het aan de puls. Als er scharren met zweren worden opgevist, dan was het de puls.

Of scharren inderdaad zweren krijgen van elektrische pulsen is onderzocht (dat bleek niet zo), maar de garnalenkwestie staat nog open. „Er is een waslijst aan punten”, zegt Rijnsdorp. „Uiteindelijk moeten we een keuze maken: wat is onderzoekbaar? We kunnen niet elke anekdote uitpluizen. We hebben nu al vele malen meer kennis over pulsvisserij dan we over boomkorvisserij hadden toen we daarmee zijn begonnen.” Soetaert: „We zouden nog tien onderzoekers nog tien jaar onderzoek kunnen laten doen. En dan nog zullen er vragen open blijven. Het probleem is dat niet op voorhand is gedefinieerd hoeveel kennis of bewijs genoeg zal zijn.”

De ecologische voordelen van pulsvisserij zijn mogelijk groot, concluderen onderzoekers, de schade aan zeeleven lijkt te overzien. „Maar ja, hoe weeg je de dood van driehonderd zeesterren door boomkorren af tegen één kabeljauw met een gebroken rug door pulsvissers?” vraagt Soetaert. „Daar zijn gewoon geen maatstaven voor.”
[/details]

Dwersdriever
Nederland heeft kunstmatig het aantal vergunningen voor de elektrokor omhoog getrokken onder de noemer van wetenschappelijk onderzoek (hetzelfde briljante argument waar Noorwegen en Japan zoveel commentaar op krijgen als het gaat om de walvisvangst) maar veel geslaagd wetenschappelijk onderzoek heeft dit niet opgeleverd.

Dit is wel een interessant artikel over dit dossier https://www.nrc.nl/nieuws/2018/01/24/de-politiek-nam-t-risico-de-vissers-dachten-dat-het-goed-zou-komen-a1589729

Briljant argument voor zoveel mogelijk schepen uitrusten met deze techniek.

Maar wil je weten wat de impact is van een hele vloot op het ecosysteem dan is het „belangrijk dat alle vissers in het onderzoek participeren omdat je dan niet hoeft te voorspellen vanuit een steekproef”.

Ik ben niet voor veel opgestelde regels maar je weet dat eerlijke afspraken kunnen maken over visserij politiek altijd een beladen onderwerp is en blijft. Als dan één land er voor kiest om de regels bewust te ontwijken, dan heb je de ene keer mazzel en de andere keer pech. De ecologische argumenten worden er natuurlijk deels ook aan de haren bijgesleept, juist omdat het vooral economisch heel erg interessant is. Uiteindelijk zal het er wel weer van komen maar dit vraagt links- of rechtsom enige offers vanuit Nederland.
Er is gewoon iets te fanatiek geprobeerd om afspraken te ontlopen.

    Ik wilde eigenlijk jullie beider posts laten staan omdat ik het idee had dat het nu wel klaar was, maar als jullie in het topic en rapportage blijven doorzeuren haal ik gewoon alles weg.

    Reageer niet op de ander als je dat niet kunt zonder van het onderwerp af te dwalen of in persoonlijke aanvallen te verzanden.

    Duke Ik had al aangegeven dat Nederland hier gewoon fout zit. Dat zou echter geen reden moeten zijn om een technisch sterkere oplossing maar te bannen. Er zou, zoals een andere gebruiker al aangaf, een andere optie mogelijk moeten zijn. Visserij is natuurlijk per definitie iets wat internationaal geregeld moet worden.

    Volgens de minister was dit het maximaal haalbare.

    De Nederlandse delegatie bij het Europese overleg over de pulsvisserij heeft ,,het maximale uit de onderhandelingen gehaald''. Dat zegt minister Carola Schouten (Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit). Voor de helft van de schepen komt er een overgangsperiode.

    Evengoed spreekt Schouten van een zware dag voor de vissers. ,,Er komt toch een verbod op een duurzame en innovatieve manier van vissen.'' Ze belooft zich te blijven inzetten voor vernieuwende technieken in de visserij. Eerder deze week kondigde ze al aan dat het kabinet daar geld voor beschikbaar stelt.

    ,,Het stopt hier niet'', verzekert Schouten. Ze wijst dat het bereikte compromis nog wel ruimte laat voor verder wetenschappelijk onderzoek naar de voordelen van pulsvissen. ,,De deur voor pulsvisserij in de toekomst blijft openstaan'', concludeert de minister. ,,Dat is toch nog een enigszins positief resultaat. ''

    Schouten vindt het nog te vroeg om te zeggen wat er gaat gebeuren met de vissers die niet onder de overgangsregeling vallen. ,,We moeten eerst kijken wat deze afspraken betekenen voor de verschillende vergunningen die zijn afgegeven.''

    De vissers zijn natuurlijk niet blij. Ze vergelijken het met het weer van de daken halen van zonnepanelen en teruggaan naar de kolenkachels.

    Nederlandse vissers zijn woest over het Europese besluit om pulsvisserij te verbieden. ,,Leugens en emoties hebben het vandaag gewonnen van de wetenschap", aldus de Nederlandse Vissersbond en kotterorganisaties EMK en VisNed in een verklaring. Zij schatten dat de financiële schade in de hele sector als gevolg van het besluit kan oplopen tot 200 miljoen euro.

    Volgens de organisaties gaat een verbod op de pulsvisserij ,,alle verstand te boven" en wordt de visserijsector door het besluit meer dan tien jaar terug in de tijd geworpen. ,,Het pulstuig heeft alles wat maatschappelijke organisaties willen: minder bijvangst, minder brandstof en minder bodemberoering. Hoewel diezelfde doelen nog steeds hoog op de agenda staan bij natuurorganisaties en de maatschappij, moeten we stoppen met de pulsvisserij. Dat is hetzelfde als alle zonnepanelen van het dak halen en weer teruggaan naar de kolenkachel", stellen de organisaties.

    Er komt wel een overgangsregeling voor de helft van de Nederlands kottervloot, 42 schepen. Die kunnen tot 1 juli 2021 blijven vissen met de pulstechniek. De andere raken hun vergunning dit jaar kwijt.

    De visserijorganisaties noemen de overgangsregeling ,,slechts een doekje voor het bloeden".

    Europa gaat ook de informatieverspreiding via internet stevig aan banden leggen. Er zullen wel weer nieuwe Brein, Buma, Sena-achtige bedrijven ontstaan om hier een slaatje uit te slaan. D66 noemt het een 'rampzalig akkoord'.

    Grote internetplatforms als YouTube, Facebook en Instagram moeten vergoedingen gaan afdragen aan rechthebbenden over auteursrechtelijk beschermde filmpjes, foto’s of muziek die gebruikers uploaden. Internetsites als Google News die nieuwsbericht overnemen en online zetten, moeten daar ook voor gaan betalen. Internetbedrijven moeten materiaal waarvoor geen toestemming of licentie is verleend via een speciaal filter verwijderen.

    Dat zijn onderhandelaars van de EU-lidstaten, het Europees Parlement en de Europese Commissie na maandenlange strijd over wetsaanpassingen van het auteursrecht aan het digitale tijdperk in Straatsburg overeengekomen. De deal moet nog formeel worden goedgekeurd.

    Volgens de Europese Commissie zullen alle creatieve sectoren waaronder de pers maar ook bijvoorbeeld onderzoekers profiteren van de nieuwe regels. Tegenstanders van het verwijderen van materiaal door internetbedrijven spreken van een 'censuurfilter'.

    Onlineplatforms die minder omzetten dan 10 miljoen euro per jaar of korter dan drie jaar bestaan krijgen minder verplichtingen. Zij moeten wel aantonen dat ze er alles aan hebben gedaan toestemming te krijgen en snel te werken bij een verzoek om verwijdering van de rechthebbenden.

    Voor een groep landen waaronder Nederland was het belangrijk kleinere bedrijven te ontzien, mede vanwege de hoge kosten voor de filtersoftware.

    ,,Dit rampzalige akkoord is een grote teleurstelling’’, reageert D66-Europarlementariër Marietje Schaake. ,,Uploadfilters zullen de grote platforms meer macht geven, onze vrijheid van meningsuiting beperken en de creativiteit van gewone internetgebruikers verstikken.’’ Zij roept het EU-parlement op het akkoord te verwerpen.

      Dwersdriever
      deze soep zal wel weer niet zo heet gegeten worden als nu opgediend.

      Dwersdriever Ik snap ook niet helemaal waar dat gedoe met Google News vandaan komt. De Belgische kranten hebben zoiets al een keer geprobeerd, met als gevolg dat Google ze helemaal uit de zoekmachine gooide. Dat was natuurlijk ook niet de bedoeling.

      Of gaat Google worden verplicht om kranten te indexeren én die kranten daarvoor te betalen?

        Ossu Het zal ertoe leiden dat veel informatie minder toegankelijk en minder makkelijk te vinden zal zijn. Dat gezegd hebbende. Ik raad tijdens mijn praatjes voor media altijd af om bij het bouwen en vullen van sites te veel rekening te houden met Google. De zoekmachine is geen bondgenoot die voor veel verkeer naar je site zorgt, maar een keiharde concurrent in de strijd om advertentiegeld. Helaas heeft een hele generatie marketeers de media wijsgemaakt dat het streven is om zo hoog mogelijk te eindigen in Google-resultaten, met als gevolg dat ze voor hun traffic ook heel afhankelijk zijn geworden van zoekmachines.

        Dat gezegd hebbende, is er wel degelijk noodzaak voor modernisering van de regelgeving rond copyrights. Het probleem daarbij zijn websites die weinig originele content produceren, maar vooral andere media overschrijven. Een primeur van De Volkskrant is binnen twintig minuten al op tientallen websites te vinden, waardoor de oorspronkelijke bron, die heeft geïnvesteerd in mensen en onderzoek, daar monetair weinig aan overhoudt. Dat is uiteindelijk funest voor de vrije nieuwsgaring. Waar fotografen uitstekend beschermd zijn, geldt dat voor geschreven media veel minder.

        6 days later

        Orbán heeft nu (niet via zijn partij, maar via de Hongaarse versie van Postbus 51) een campagne gestart om Juncker zwart te maken en met Soros te verbinden.

        Probleem is dat Juncker in de EU bij dezelfde partij als Orbán hoort: de EVP. Er gaan nu stemmen op dat dit de druppel is en dat het tijd wordt om Orbán eruit te knikkeren, ipv. te hopen om hem als EVP-lid onder bedwang te houden.

        Ben Bot, oud-minister van Buitenlandse Zaken, heeft vandaag een column in Trouw over heden en toekomst van Europa. Op zich een interessant verhaal, dat ik niet integraal zal kopiëren. We moeten toch eens kijken hoe we daar mee omgaan, ook gezien de Europese richtlijn die eraan komt.

        Op basis van het citaatrecht toch een paar quotes uit het artikel.

        Over de uitdagingen van Europa:

        urgers zien hun welvaart afnemen of op zijn best stagneren, ervaren immigratiestromen als een bedreiging van de eigen identiteit of worden op het verkeerde been gezet door verwarde populisten met illiberale spinsels. Helaas wordt de EU maar al te vaak als de schuldige van al dit onheil aangewezen. Is het dan verbazingwekkend dat de Europese burger zoekt naar heldere antwoorden op deze uitdagingen, naar een plan van aanpak?

        Over een meer gemeenschappelijk buitenlands beleid:

        Ook de oproep tot meer samenwerking op buitenlands politiek terrein roept bij mij een lichte huivering op. Willen we echt verder onder Franse leiding met gedoogsteun van de Duitsers op dit gevoelige gebied? Ik vrees dat de meeste middelgrote en kleinere lidstaten daar voorlopig met een grote boog omheen zullen lopen.

        Over de toekomst:

        Wat ik wel voor mij zie, is een Europa dat pragmatisch groeit vanuit een stevige kern. In dit geval de bestaande eurogroep. Dit alles misschien met als uitgangspunt: minder lidstaten, meer resultaat.

        Een tweede uitgangspunt zou kunnen zijn: minder vergezichten, meer zichtbaarheid. Kortom, koester de continuïteit van de EU en laat die gepaard gaan met flexibele solidariteit. Echte vernieuwingen zouden dan in kleiner, bij voorkeur eurogroep-verband, kunnen worden doorgezet. Er is genoeg werk aan de winkel betreffende onderwerpen als klimaat, migratie, vluchtelingen, de bankenunie, de voltooiing van de interne markt om er maar enkele te noemen.

        En het prachtige slotcitaat:

        Tot slot citeer ik graag de verstandige woorden van een verre voorganger, minister Beyen. “Politiek is de kunst van het mogelijke, maar die moet altijd oog houden voor het nog niet mogelijke, en mag nooit accepteren dat wat echt noodzakelijk is, onbereikbaar is.”

        https://www.trouw.nl/opinie/een-centrale-rol-voor-de-eurogroep-dat-zou-europa-goed-doenabe63287/

        Past dus prima in jouw straatje, niet in het mijne afgaande op de citaten. Maar ik zal straks het hele artikel over de visie op Europa van deze oude christendemocraat lezen.

        Goed artikel, maar het blijft duidelijk een atlanticus, die ouwe Bot.

        Dwersdriever Ierland, Zweden, Denemarken, Hongarije en Polen doen niet mee.

        Dat Griekenland, Bulgarije en Roemenië dan weer wel mee doen valt me mee.

          janneke141 Meedoen betekent nog geen meewerken in de praktijk natuurlijk. Maar wie weet helpt het iets.

          6 days later

          Dear Europe, Brexit is a lesson for all of us: it’s time for renewal
          Emmanuel Macron

          Citizens of Europe, if I am taking the liberty of addressing you directly, it is not only in the name of the history and values that unite us, but because time is of the essence. A few weeks from now the European elections will be decisive for the future of our continent.

          Never since the second world war has Europe been so essential. Yet never has Europe been in such danger. Brexit stands as the symbol of that. It symbolises the crisis of a Europe that has failed to respond to its peoples’ need for protection from the major shocks of the modern world. It also symbolises the European trap. The trap lies not in being part of the European Union; the trap is in the lie and the irresponsibility that can destroy it. Who told the British people the truth about their post-Brexit future? Who spoke to them about losing access to the EU market? Who mentioned the risks to peace in Ireland of restoring the border? Retreating into nationalism offers nothing; it is rejection without an alternative. And this is the trap that threatens the whole of Europe: the anger mongers, backed by fake news, promise anything and everything.

          We have to stand firm, proud and lucid, in the face of this manipulation and say first of all what Europe is. It is a historic success: the reconciliation of a devastated continent is an unprecedented project of peace, prosperity and freedom. Let’s never forget that. And this project continues to protect us today. What country can act on its own in the face of aggressive strategies by the major powers? Who can claim to be sovereign, on their own, in the face of the digital giants? How would we resist the crises of financial capitalism without the euro, which is a force for the entire EU? Europe is also those thousands of projects daily that have changed the face of our regions: the school refurbished, the road built, and the long-awaited arrival of high-speed internet access. This struggle is a daily commitment, because Europe, like peace, can never be taken for granted. I pursue it tirelessly on behalf of France, in order to take Europe forward and to defend its model. We have shown that things we were told were unattainable, the creation of a European defence capability and the protection of social rights, were in fact possible.

          Yet we need to do more and faster, because there is another trap: the trap of the status quo and resignation. Faced with major crises in the world, citizens so often ask, “Where is Europe? What is Europe doing?” To them it has become a soulless market.

          Yet Europe is not just an economic market. It is a project. A market is useful, but it should not detract from the need for borders to protect and values that unite. Nationalists are misguided when they claim to defend our identity by withdrawing from the EU, because it is European civilisation that unites, frees and protects us. But those who would change nothing are also misguided, because they deny the fear felt by our people, the doubts that undermine our democracies. We are at a pivotal moment for our continent, a moment when together we need to politically and culturally reinvent the shape of our civilisation in a changing world. Now is the time for a European renaissance. Hence, resisting the temptation of isolation and division, I propose we build this renewal together around three ambitions: freedom, protection and progress.

          Defending our freedom
          The European model is based on freedom: of people, diversity of opinions and creation. Our first freedom is democratic freedom: the freedom to choose our leaders as foreign powers seek to influence our votes at every election. I propose the creation of a European Agency for the Protection of Democracies to provide each EU member state with European experts to protect their election process against cyber-attacks and manipulation. In this same spirit of independence, we should also ban the funding of European political parties by foreign powers. We should have European rules banishing incitement to hatred and violence from the internet, since respect for the individual is the bedrock of our civilisation and our dignity.

          Protecting our continent
          Founded on internal reconciliation, the EU has forgotten the realities of the world. Yet no community can create a sense of belonging if it does not have protected territorial limits. The boundary is freedom in security. We therefore need to rethink the Schengen area: all those who want to be part of it should comply with obligations of responsibility (stringent border controls) and solidarity (a single asylum policy with common acceptance and refusal rules).

          We will need a common border force and a European asylum office, strict control obligations and European solidarity to which each country will contribute under the authority of a European Council for Internal Security. On migration, I believe in a Europe that protects both its values and its borders.

          The same standards should apply to defence. Substantial progress has been made in the last two years, but we need to set a clear course. A treaty on defence and security should define our fundamental obligations in association with Nato and our European allies: increased defence spending, a truly operational mutual defence clause, and a European security council, with the UK on board, to prepare our collective decisions.

          Our borders also need to guarantee fair competition. What country in the world would continue to trade with those who respect none of their rules? We cannot suffer in silence. We need to reform our competition policy and reshape our trade policy, penalising or banning businesses that compromise our strategic interests and fundamental values such as environmental standards, data protection and fair payment of taxes; and the adoption of European preference in strategic industries and our public procurement, as our American and Chinese competitors do.

          Recover the spirit of progress
          Europe is not a second-tier power. Europe in its entirety is a vanguard: it has always defined the standards of progress. In this, it needs to drive forward a project of convergence rather than competition: Europe, where social security was created, needs to introduce a social shield for all workers, guaranteeing the same pay for the same work, and an EU minimum wage, appropriate to each country, negotiated collectively every year.

          Getting back on track also means spearheading the environmental cause. Will we be able to look our children in the eye if we do not also clear our climate debt? The EU needs to set its target – zero carbon by 2050 and pesticides halved by 2025 – and adapt its policies accordingly with such measures as a European Climate Bank to finance the ecological transition, a European food safety force to improve our food controls and, to counter the lobby threat, independent scientific assessment of substances hazardous to the environment and health. This imperative needs to guide all our action: from the Central Bank to the European commission, from the European budget to the Investment Plan for Europe, all our institutions need to have the climate as their mandate.

          Progress and freedom are about being able to live from one’s work: Europe needs to look ahead to create jobs. This is why it needs not only to regulate the digital giants by putting in place European supervision of the major digital platforms (prompt penalties for unfair competition, transparent algorithms, etc), but also to finance innovation by giving the new European Innovation Council a budget on a par with the United States in order to spearhead new technological breakthroughs such as artificial intelligence.

          A world-oriented Europe needs to look to Africa, with which we should enter into a covenant for the future, ambitiously and non-defensively supporting African development with investment, academic partnerships and education for girls.

          Freedom, protection and progress: we need to build European renewal on these pillars. We can’t let nationalists with no solutions exploit people’s anger. We can’t sleepwalk to a diminished Europe. We can’t remain in the routine of business as usual and wishful thinking. European humanism demands action. And everywhere, people are standing up to be part of that change. So by the end of the year, let’s set up, with representatives of the EU institutions and the member states, a Conference for Europe in order to propose all the changes our political project needs, which is open even to amending the EU treaties. This conference will need to engage with citizens’ panels, and hear from academics, business and worker representatives, as well as religious and spiritual leaders. It will define a roadmap for the EU that translates these key priorities into concrete actions. There will be disagreement, but is it better to have a static Europe or a Europe that advances, sometimes at different speeds, and that is open to all? In this Europe, the people will really take back control of their future.

          In this Europe, the UK, I am sure, will find its true place. The Brexit impasse is a lesson for us all. We need to escape this trap and make the forthcoming elections and our project meaningful. It is for you to decide whether Europe and the values of progress that it embodies are to be more than just a passing episode in history. This is the choice I put to you: that together we chart the road to European renewal.