Het is vooral vermoeiend dat een deel van de PvdA-bestuurders steeds in de reflex schieten waarin ze een waterig compromis altijd beter vinden dan voet bij stuk houden over bepaalde punten die belangrijk zijn voor je partij. Zelfs als je gedwongen in de oppositie wordt geduwd en de derde partij in de kamer bent, komt die neiging naar boven. Daarnaast was gisteren ook nog niet echt het moment voor onderhandelen, dat doe je niet in de plenaire zaal met een coalitie zonder kabinet.