Ik hoorde laatst in een interview met Jonah Goldberg nog een mooie verklaring voor Trump's obsessie met invoerheffingen: deze zijn, ook historisch gezien, een gigantische facilitator van corruptie.
Allerlei bedrijven en personen hebben er belangen bij om zelf niet getroffen te worden door invoerheffingen, terwijl hun concurrenten wél worden geraakt met een plotse prijsverhoging. Genoeg reden voor allerlei partijen om dus in het gevlei te willen komen bij de partij die bepaalt op welke goederen van welke herkomst al dan niet invoerheffingen worden opgelegd.
Uit een artikel van Goldberg:
I think Trump sincerely believes that tariffs are great economic tools. But I think he likes tariffs for another reason: They generate chaos that allows him to “save” individual businesses from the very chaos he creates. They keep him at the center of not only politics but also economics. They incentivize businesses to make placating, pleasing or rewarding Trump crucial to their bottom lines.
This sort of incentive for corruption — in both the literal sense and in terms of policymaking — is one of the main reasons we have an income tax in the first place. So many industries sought special treatment or vigorous enforcement against competition when tariffs funded the government that Congress — traditionally the designer of trade policy — became a hive of corruption. The IRS, then, was in part an antifraud invention.
Now that trade policy is run out of the Oval Office, corruption will be a feature, not a bug.
